میلاد امام حسن

حالا یک زن کاملم

یکشنبه ۹ مهر ۱۴۰۲ ساعت 15:14 توسط زهرا محمودی |  در بطن ذهنم شعری ریشه دوانده که همیشه دلم می خواست خودم شاعر آن می بودم:ای خدای بزرگکه در آشپزخانه هم هستیو روی جلد قرص های مرا می خوانیلطفن کمی آن طرف تر!باید همه ی این ظرف ها را آب بکشمو همین طور که دارم با تو حرف می زنمبه فکر غذای ظهر هم باشمنه! کمک نمی خواهمخودم هوای همه چیز را دارمپذیرایی جارو می خواهدغذا سر نمی رودبه تلفن ها هم خودم جواب می دهمو گردگیری این قاب…یادت هست؟این جا کوچک بودمو تو هنوز خشمگین نبودیو من آرام بخش نمی خوردمدرست بعد طعم توت فرنگی بود و خوابکه تو اخم کردیبه سیزده سالگیملافهو رویاهایمببخش بی پرده می گویماما تو به جیب هایمکیف دستی کوچکمو حتی صندوقچه ی قفل دار منچشم داشتی!ای خدای بزرگ که توی آشپزخانه ام نشسته ایحالا یک زن کاملمچیزی ت...