زندگی بیفروغ

آیا شما که صورتتان را در سایهٔ نقاب غمانگیز زندگی مخفی نمودهاید گاهی به این حقیقت یأسآور اندیشه میکنید که زندههای امروزی چیزی بجز تفالۀ یک زنده نیستند؟ گوئی که کودکی در اولین تبسم خود پیر گشته است و قلب — این کتیبهٔ مخدوش که در خطوط اصلی آن دست بردهاند — به اعتبار سنگی خود دیگر احساس اعتماد نخواهد کرد شاید که اعتیاد به بودن و مصرف مدام مسکنها امیال پاک و ساده و انسانی را به ورطهٔ زوال کشاندهست شاید که روح را به انزوای یک جزیرهٔ نامسکون تبعید