مادرانه

بگذار از لبخند تو تضمین بگیرم

آغوش وا کن، در تنت تسکین بگیرم

بر داربست آرزوهایم بیاویز

تا روشنی از خوشه پروین بگیرم

سوسو بزن در قصهام –تاریک و سردم-

تا آسمان خواب را آذین بگیرم

باران چشمت مرهم شبهای تبدار!

آرامشی در سایهات، بنشین بگیرم

گهوارهام محتاج لالایی دستت...

شاید نفس از عشق آهنگین بگیرم

سمت خدا قد میکشد چادر نمازت

باید سرم را پیش تو پایین بگیرم

میخواهم از گلدستههای پاک لبهات

با دستهای تشنهام آمین بگیرم

عمری مسافر من شدم چتر دعا تو؛

تا بعد تو روی سرت یاسین بگیرم؟

مادر تمام تلخی این زندگی را

با بودن تو میشود شیرین بگیرم...

زهرامحمودی

برچسبها: مادرانه میلاد امام حسن...