روز قلم

۱۴ تیر ماه روز قلم نامگذاری شده.
این روزها با رونق دنیای مجازی و بی حوصلگی و فرار از خوندن متن های طویل،مفهوم قلم تا حد زیادی تغییر کاربری داده .همه یا نویسنده ایم یا شاعر یا منتقد.
رسالت قلم و اندیشه ، در دست مدعیان پیامبری افتاده که در تلاشند تنها برای دیده شدن .
بی خبر از اینکه سودای دیده شدن هر کدوم از ما چقدر می تونه پیکره ی تاریخ، فرهنگ و ادبیات رو خط خطی کنه.
(البته که فرهیختگان بسیاری مستثنا از این قصه هستند.)

موقع یادگیری هنر خوشنویسی ،تمام تمرکز کاتب روی چرخش های قلمشه.چشم ،ذهن ،فکر...با دست همراه میشن و تو صبوری و سکوت رو هم در کنارش یاد میگیری.[در واقع همون مشق سکوت.]
آشوب های درونی رو کم کم به حداقل می رسونی تا بتونی یک سطر رو بی نظیر مشق کنی...
هنری که تا همیشه باید تمرین کنی والا دستت به اصطلاح خشک میشه...
در مورد نویسندگی و شاعری هم باید فقط مشق کنی و مدعی نباشی.اما چه اتفاقی افتاده که هیچ کس سنگینی قلم و خودکار رو توی دستاش حس نمی کنه؟!!
چرا متاع حرف و شعار و نقد در دکان همگان پیدا میشه.[مگر نه اینکه همه چیز را همگان دانند]؟
دغدغه این صفحه قدم زدن در ساحل ادبیاته ، ادعایی ندارم و به اندازه ی بضاعت اندکم ازش بهره می گیرم.

آب دریا را اگر نتوان کشید
پس به قدر تشنگی باید چشید

#زهرا_محمودی

#روز_قلم

میلاد امام حسن...