به سفیدی برف

---

_ از اونهایی ست که می ترسن یک جا بند بشن.

به قدری بهشون تیر خالی کرده ن که می ترسن یک جا، روی یک شاخه بمونن..مثل پرنده ها.

_? who took the cookie from the cookie jar

_کی بود که شیرینی رو کش رفت؟

_من نبودم.

_ من نمی دونم کی شیرینی تون و دزدیده؟

شاید کار عِلمه یا فروید یا مارکس یا رفاه بیش از اندازه یا

شاید خودتون به زور حشره کش نابودش کردید.

اما خیلی بهش احتیاج دارید.جاش توی دلتون خیلی خالیه.

می خواید با هر آشغالی که به دستتون رسید جاشو پر کنید.

#خداحافظ_ گاری_کوپر

#رومن_گاری

#ترجمه سروش حبیبی

#نشر نیلوفر

لذت خوندن این کتاب تو این روزها، همزمان شد با تماشای تئاتر " ملاقات" نوشته ی فردریش دورنمات به کارگردانی پارسا پیروزفر.

خیلی دلم میخواد راجع به حس خوب هر دوشون بنویسم.اما ترجیح میدم نقد و به اهلش بسپرم و برگردم به دنیای کلمات، که خوندنی ترند و فرصتی نیست.

دیالوگ نمایشنامه ی ملاقات

_مردم وقتی به عدالت نیاز پیدا می کنن که تشنه ی عدالت باشن.

_ریشه ی تمام ترس ها تو قلبمونه.

میلاد امام حسن...