خرید بک لینک

چهارشنبه ۲۵ بهمن ۱۴۰۲ ساعت 21:44 توسط مشقِ مُدارا | 

در اتاقی که به اندازهی یک تنهاییست
دل من
که به اندازهی یک عشق است
به بهانههای 1 خوشبختی خود مینگرد
به زوال زیبای گلها در گلدان
به نهالی که تو در باغچهی خانهمان کاشتهای
و به آواز قناریها
که به اندازه یک پنجره میخوانند...

فروغ

*عکس برمیگردد به زمستانهایی که سوغاتشان برف بود و شوقی برای شبیهسازی خاطرههایی دور.

**از فروغخوانیها

برچسب: نویسنده: ترانه سلطانی تاريخ: سه شنبه 1 اسفند 1402 ساعت: 11:08

صفحه بندی