نامههایی به یک نویسنده جوان

کتاب نامههایی به یک نویسنده جوان، مجموعهای از یازده مقالهی به هم مرتبط دربارهی تکنیکها و روشهای داستاننویسی، اثر نویسندهی بزرگ پرو، ماریو بارگاس یوسا است. او با پرداختن به آثار نویسندگان بزرگ مانند بورخس، سلین، فاکنر، کافکا و ... در قالب نامهنگاری به نویسندهای جوان، "میکوشد به تحلیل و تبیین کارکردهای عناصر داستان از فضا گرفته تا زمانهای متفاوت،متقارن تا گونههای گوناگون راوی، روایت بپردازد و ابزارهای نویسندگی را صیقل دهد."

"نمیدانم شما از نظریهای که فلوبر راجع به سبک ارائه داده است، اطلاع دارید یا خیر، او میگوید: موژوست. کلمهی مناسب و درست، تنها و تنها یک کلمه است. فقط یک کلمه است که میتواند بیانگر نظر نویسندهی آن باشد. الزام فلوبر، یافتن آن کلمه بود. اما چطور متوجه میشد که آن را پیدا کرده است؟ این را طنین کلمه به او میگفت: کلمه وقتی درست بود که طنین خوبی داشت." ص60

"نقد، محصول تعامل واقعیت و عقل است، ولی خلاقیت ادبی علاوه بر این فاکتورها گاه شامل عوامل بسیار تعیینکنندهتری نیز هست، از جمله ضمیر ناخودآگاه، احساس، گمانهزنی و نیز اتفاق که همواره از میان تور محکم و ریزبافت نقد میگریزند و به چنگ نقاد درنمیآیند. به همینخاطر هیچکس نمیتواند به دیگری آفرینندگی را در کنار نوشتن و خواندن بیاموزد. نتیجه اینکه هر کس باید خودش را خود بیاموزد، اشتباه کند، زمین بخورد و باز برخیزد، بیآنکه لحظهای از تلاش بازایستد. دوست عزیزم: همهی سعی من این است که به شما بگویم هر آنچه در نامههایم پیرامون قالب و شکل رمان خواندید، فراموش کنید و فقط بنشینید و یکباره سرگرم نوشتن رمان شوید." ص173

پینوشتی بیربط و بلاتکلیف:

یکماه است نمیدانیم برویم به مدرسه یا نرویم! امتحان بگیریم یا نه! تدریس ترم دوم را ادامه بدهیم یا مطالب و اطلاعات ترم اول را بازیابی کنیم! مجازی باشیم یا حضوری! اصلا باشیم یا نباشیم! از کی اینقدر بلاتکلیف شدیم و سرنوشتمان افتاد به دستِ دستاندرکاران که ساعت هشت شب جلسه بگذارند و در اسرع وقت اعلام کنند ما چه طور مدیریت بحران کنیم؟! از ما که گذشت اما چه دردناک روان بچهها را به بازی گرفتهایم و دلمان هم خوش است به عنوانها و نامها، به نامهها و بیانیهها!

میلاد امام حسن...